Francis Scott Key Fitzgerald, powszechnie znany jako F. Scott Fitzgerald, urodził się 24 września 1896 roku i zmarł 21 grudnia 1940 roku. Jest jednym z najwybitniejszych amerykańskich pisarzy XX wieku, autorem terminu „Era Jazzu”, który doskonale oddaje ducha ekstrawagancji i zmian społecznych lat 20. XX wieku. Jego życie, naznaczone zarówno spektakularnymi sukcesami artystycznymi, jak i osobistymi zmaganiami, stanowi fascynujące odzwierciedlenie epoki, którą opiewał w swoich dziełach. W 2026 roku, mając za sobą dekady od jego śmierci, jego twórczość, w tym ikoniczna powieść „Wielki Gatsby”, jest nadal żywa i inspirująca dla kolejnych pokoleń czytelników i twórców.
Najważniejsze fakty:
- Wiek: 44 lata w chwili śmierci
- Żona/Mąż: Zelda Sayre
- Dzieci: Frances Scott Fitzgerald (Scottie)
- Zawód: Pisarz
- Główne osiągnięcie: Autor terminu „Era Jazzu” i powieści „Wielki Gatsby”
Podstawowe informacje o F. Scocie Fitzgeraldzie
Tożsamość i pochodzenie
Prawdziwe nazwisko pisarza brzmiało Francis Scott Key Fitzgerald. Swoje imiona otrzymał na cześć dalekiego kuzyna, Francisa Scotta Keya, który w 1814 roku napisał słowa do pieśni „The Star-Spangled Banner”, będącej hymnem narodowym Stanów Zjednoczonych. Fitzgerald, znany powszechnie jako Scott, stał się jedną z najbardziej rozpoznawalnych postaci literackich swoich czasów.
Data i okoliczności śmierci
F. Scott Fitzgerald zmarł 21 grudnia 1940 roku w Los Angeles, mając zaledwie 44 lata. Przyczyną jego śmierci był nagły atak serca, który nastąpił w okresie, gdy pisarz starał się odzyskać trzeźwość po latach intensywnej walki z alkoholizmem. Jego przedwczesna śmierć była znaczącą stratą dla świata literackiego.
Wykształcenie
Scott Fitzgerald rozpoczął studia na Uniwersytecie Princeton w 1913 roku, gdzie aktywnie angażował się w życie akademickie i literackie. Jednak jego edukacja została przerwana w 1917 roku, kiedy zdecydował się zaciągnąć do armii amerykańskiej w obliczu wybuchu I wojny światowej. Choć nie ukończył studiów, doświadczenia uniwersyteckie i wojskowe miały znaczący wpływ na jego pisarstwo.
Status literacki
Choć za życia F. Scott Fitzgerald cieszył się pewnym uznaniem, jego pozycja jako jednego z najwybitniejszych amerykańskich pisarzy XX wieku ugruntowała się dopiero pośmiertnie. Obecnie jest powszechnie uznawany za czołowego przedstawiciela modernizmu, a jego utwory, w tym „Wielki Gatsby”, są stałym elementem kanonu literatury amerykańskiej i światowej.
Rodzina i życie prywatne F. Scotta Fitzgeralda
Powiązania rodzinne
Choć Fitzgerald nie miał bezpośrednich, bliskich powiązań rodzinnych, które miałyby znaczący wpływ na jego twórczość, jego biografia zawiera pewne interesujące, choć dalekie koneksje historyczne. Jednym z nich jest fakt, że kuzynka jego ojca w drugim pokoleniu, Mary Surratt, została powieszona w 1865 roku za udział w spisku mającym na celu zabójstwo prezydenta Abrahama Lincolna.
Pierwsza miłość
Jednym z najbardziej kształtujących doświadczeń w życiu młodego Scotta była jego pierwsza wielka miłość – Ginevra King, bogata debiutantka z Chicago. Ich kilkunastoletni romans, choć intensywny, zakończył się odrzuceniem Scotta przez rodzinę King, która uważała go za nieodpowiedniego kandydata ze względu na jego brak majątku. To doświadczenie głęboko wpłynęło na jego późniejsze postrzeganie miłości, klasy społecznej i aspiracji.
Małżeństwo z Zeldą Sayre
Prawdziwą miłością i towarzyszką życia Scotta Fitzgeralda stała się Zelda Sayre, córka sędziego z Alabamy. Po burzliwym okresie zalotów, podczas którego Zelda odrzuciła jego oświadczyny z powodu jego niepewnej sytuacji finansowej, para ostatecznie pobrała się w 1920 roku. Ich związek był pełen pasji, ale także trudności, odzwierciedlając zawirowania epoki i ich własne zmagania.
Jedyne dziecko
Owocem małżeństwa F. Scotta Fitzgeralda i Zeldy Sayre była ich jedyna córka, Frances Scott Fitzgerald, znana jako „Scottie”. Urodziła się ona w 1921 roku. Scott był oddanym ojcem, a jego relacja z córką była ważnym elementem jego życia, zapewniając mu poczucie stabilności w trudnych okresach.
Ostatnia partnerka
Pod koniec swojego życia, gdy F. Scott Fitzgerald mieszkał w Hollywood, jego towarzyszką była brytyjska felietonistka Sheilah Graham. Pozostawali w nieformalnym związku, a Sheilah była przy nim aż do jego śmierci w 1940 roku, oferując mu wsparcie w ostatnich latach jego życia, naznaczonych problemami zdrowotnymi i finansowymi.
Kariera literacka F. Scotta Fitzgeralda
Debiut i przełom
W 1920 roku F. Scott Fitzgerald opublikował swoją pierwszą powieść, „This Side of Paradise” (Po tej stronie raju). Utwór ten, opisujący życie i aspiracje studentów, stał się natychmiastową sensacją kulturalną, przynosząc mu błyskawiczną sławę i ugruntowując jego pozycję jako głosu nowego pokolenia. Powieść doskonale oddawała nastroje i młodzieńczy idealizm po I wojnie światowej.
Popularyzacja terminu „Era Jazzu”
F. Scott Fitzgerald jest powszechnie uznawany za twórcę i propagatora terminu „Jazz Age” (Era Jazzu). Spopularyzował go poprzez swój zbiór opowiadań „Tales of the Jazz Age”, który stanowił literacki portret ekstrawaganckich i pełnych nadmiaru lat 20. XX wieku. Fitzgerald doskonale uchwycił ducha tej dekady, jej blichtr, dekadencję i jednocześnie poczucie pustki, czyniąc z niej symbol epoki.
Sukces „Wielkiego Gatsby’ego”
Jego trzecia powieść, „The Great Gatsby” (Wielki Gatsby) z 1925 roku, jest dziś powszechnie uważana za arcydzieło literatury amerykańskiej. Jednak w chwili publikacji dzieło to spotkało się z chłodnym przyjęciem i okazało się porażką komercyjną, sprzedając się w niewielkim nakładzie. Dopiero lata później „Wielki Gatsby” zyskał należne mu uznanie, stając się jedną z najważniejszych powieści XX wieku, a postać Daisy Buchanan, częściowo inspirowana Ginevrą King, stała się jedną z najbardziej ikonicznych bohaterek literackich.
Praca dla magazynów
Aby utrzymać swój wystawny styl życia i wspierać rodzinę, F. Scott Fitzgerald podejmował się pisania licznych opowiadań dla popularnych magazynów. W sumie stworzył ich ponad 160, publikując je m.in. w „The Saturday Evening Post”. Choć praca ta często była pisana pod presją komercyjną, pozwoliła mu na utrzymanie się i kontynuowanie swoich literackich ambicji.
Kariera w Hollywood
W okresie Wielkiego Kryzysu, gdy jego popularność zaczęła słabnąć, Fitzgerald przeniósł się do Hollywood, mając nadzieję na rozwinięcie kariery jako scenarzysta. Niestety, ta część jego drogi zawodowej okazała się mniej udana. Mimo pewnych prób, jego scenariusze nie zdobyły szerokiego uznania, a Hollywood okazało się miejscem, które nie do końca odpowiadało jego artystycznej wrażliwości.
Dzieło pośmiertne
Największym testamentem literackim F. Scotta Fitzgeralda jest jego niedokończona powieść „The Last Tycoon” (Ostatni potentat). Dzieło to, zredagowane i wydane w 1941 roku przez jego przyjaciela, krytyka literackiego Edmunda Wilsona, stanowi ważny element dorobku pisarza. Książka ta, mimo swojej niekompletności, daje wgląd w jego późniejsze zainteresowania i umiejętności pisarskie.
Służba wojskowa F. Scotta Fitzgeralda
Motywacja do zaciągu
Po bolesnym odrzuceniu przez Ginevrę King, F. Scott Fitzgerald znalazł się w stanie głębokiego rozczarowania. W 1917 roku, w akcie desperacji i być może z nadzieją na znalezienie sensu w heroicznej śmierci, zaciągnął się do armii amerykańskiej jako podporucznik. Jego decyzja była częściowo motywowana chęcią ucieczki od osobistych dramatów.
Relacja z Eisenhowerem
Podczas szkolenia wojskowego w Fort Leavenworth, Scott Fitzgerald służył pod dowództwem kapitana Dwighta D. Eisenhowera, przyszłego prezydenta Stanów Zjednoczonych. Ich relacja była często napięta, a Fitzgerald wyrażał niechęć do Eisenhowera i jego autorytarnego stylu dowodzenia, co świadczy o jego trudnym charakterze i niechęci do podporządkowywania się.
Niedoszły wyjazd na front
Los sprawił, że F. Scott Fitzgerald nigdy nie wziął udziału w rzeczywistych walkach I wojny światowej. Podpisanie rozejmu z Niemcami w listopadzie 1918 roku nastąpiło tuż przed planowanym wysłaniem jego jednostki do Europy. To nieoczekiwane zakończenie konfliktu pozbawiło go możliwości spełnienia jego ponurych nadziei na śmierć w boju.
Muzyka i kultura w twórczości F. Scotta Fitzgeralda
Wpływ na epokę
Choć Fitzgerald nie był muzykiem, jego twórczość jest nierozerwalnie związana z muzyką jazzową, która stanowiła ścieżkę dźwiękową „Ery Jazzu”. W swoich dziełach Fitzgerald opisywał styl życia „flapperek” i złotą młodzież, tworząc literacki fundament dla estetyki lat 20. XX wieku. Jego proza, pełna rytmu i dynamiki, doskonale oddawała ducha epoki, ustanawiając go jako jej kronikarza.
Zdrowie i problemy osobiste F. Scotta Fitzgeralda
Alkoholizm
Przez większość swojego dorosłego życia F. Scott Fitzgerald zmagał się z ciężką chorobą alkoholową. Alkoholizm miał destrukcyjny wpływ na jego finanse, zdrowie i relacje. Choć w ostatnich latach życia udało mu się osiągnąć okresy trzeźwości, uzależnienie to pozostawiło trwałe ślady i znacząco przyczyniło się do jego przedwczesnej śmierci.
Choroba żony
Życie osobiste Scotta Fitzgeralda zostało głęboko naznaczone chorobą jego żony, Zeldy. U Zeldy zdiagnozowano schizofrenię, co spowodowało, że spędziła ona wiele lat w zakładach psychiatrycznych. Ta tragiczna sytuacja miała ogromny wpływ na pisarza, inspirując go do napisania jednej z jego najważniejszych powieści – „Tender Is the Night” (Czuła jest noc), która zgłębia tematykę rozpadu psychicznego i relacji.
Finanse F. Scotta Fitzgeralda
Od bogactwa do długów
W latach 20. XX wieku F. Scott Fitzgerald zarabiał fortunę, stając się symbolem sukcesu i bogactwa. Jednak jego rozrzutny styl życia, zamiłowanie do luksusu oraz ogromne koszty leczenia żony doprowadziły go do poważnych problemów finansowych. W czasie Wielkiego Kryzysu w latach 30. jego sytuacja materialna stała się bardzo trudna, co dodatkowo obciążyło jego życie i karierę.
Ciekawostki z życia F. Scotta Fitzgeralda
Literacki model
Jedną z najbardziej znanych ciekawostek z życia F. Scotta Fitzgeralda jest fakt, że postać Daisy Buchanan z jego arcydzieła „Wielki Gatsby” była wzorowana na jego pierwszej miłości, Ginevrze King. Ta inspiracja nadała postaci Daisy głębi i realizmu, czyniąc ją jedną z najbardziej niezapomnianych bohaterek w literaturze amerykańskiej.
Krąg towarzyski
Podczas pobytu w Europie, F. Scott Fitzgerald należał do społeczności amerykańskich ekspatriantów, znanej jako „Lost Generation” (Stracone Pokolenie). W tym kręgu nawiązał bliskie przyjaźnie, m.in. z Ernestem Hemingwayem. Grupa ta, złożona z artystów i pisarzy, poszukiwała nowych form wyrazu i sensu życia w powojennej Europie.
Wczesny talent
Talent literacki F. Scotta Fitzgeralda ujawnił się już we wczesnym wieku. Swoje pierwsze opowiadanie opublikował w gazecie szkolnej, gdy miał zaledwie 13 lat. Pokazuje to, jak wcześnie zaczął rozwijać swoje umiejętności pisarskie, które później zaowocowały tak wybitnymi dziełami.
Szybkie pisanie
Fitzgerald potrafił pracować z niezwykłą szybkością, gdy tego wymagała sytuacja. Swoją pierwszą wersję powieści „The Romantic Egotist” napisał w zaledwie trzy miesiące. Ten imponujący wysiłek był motywowany chęcią ukończenia pracy przed ewentualnym wysłaniem na front wojenny, co świadczy o jego determinacji i umiejętności szybkiego tworzenia.
Kluczowe dzieła F. Scotta Fitzgeralda
Ważniejsze publikacje
- „This Side of Paradise” (Po tej stronie raju) – 1920
- „The Beautiful and Damned” (Piękni i przeklęci) – 1922
- „The Great Gatsby” (Wielki Gatsby) – 1925
- „Tender Is the Night” (Czuła jest noc) – 1934
- „The Last Tycoon” (Pośmiertnie) – 1941
Podsumowanie życia i twórczości
F. Scott Fitzgerald pozostaje jedną z najbardziej wpływowych postaci amerykańskiej literatury XX wieku, którego twórczość definiuje „Erę Jazzu” i eksploruje uniwersalne tematy miłości, bogactwa, klasy społecznej i amerykańskiego snu. Jego życie, choć naznaczone osobistymi trudnościami i przedwczesną śmiercią, stanowi inspirujący przykład artystycznej pasji i niezłomności w dążeniu do doskonałości literackiej. Jego dzieła, w tym ponadczasowy „Wielki Gatsby”, nadal rezonują z czytelnikami, przypominając o złożoności ludzkiej natury i nieustającej walce o spełnienie marzeń.
Często Zadawane Pytania (FAQ)
Jak miał na imię Fitzgerald?
Francis Scott Fitzgerald. To właśnie pod tym imieniem i nazwiskiem znany jest światowej sławy pisarz.
Jaka jest najsłynniejsza powieść Fitzgeralda?
Najsłynniejszą powieścią Fitzgeralda jest „Wielki Gatsby”. Ta historia o amerykańskim śnie i dekadencji lat 20. XX wieku zdobyła status klasyki literatury.
Kim był Fitzgerald?
Był amerykańskim pisarzem i eseistą. Fitzgerald jest uznawany za jednego z najważniejszych twórców tzw. „straconego pokolenia” po I wojnie światowej.
Kto to jest Fitzgerald?
Fitzgerald to Francis Scott Fitzgerald, wybitny amerykański pisarz. Jego twórczość doskonale oddaje ducha epoki jazzu, analizując tematy takie jak bogactwo, miłość i rozczarowanie.
Źródła:
https://en.wikipedia.org/wiki/F._Scott_Fitzgerald

2 komentarze
Fitzgerald to dla mnie jeden z najważniejszych pisarzy XX wieku. Jego styl i opisy życia w czasach jazzu są niezwykle inspirujące. Uwielbiam czytać jego powieści!
Fitzgerald to mój ulubiony autor! Jego styl pisania i opisy społeczeństwa w erze jazzu są niesamowite. Zawsze zachwycały mnie jego powieści.
Comments are closed.